White Crow Art Daily

അമ്പലപ്പറമ്പിലെ ബലൂൺകാരൻ

കവിത /ശ്രീദേവി വടക്കേടത്ത്

ബലൂൺ വില്പനക്കാരന്റെ നടുവിരൽ
പാതിയറ്റതു പോലെയായിരുന്നു
അത് പിറവിയിലേ ഉള്ളതോ
ജീവിതം മുറിച്ചതോ എന്നറിയില്ല.

അയാൾ ബലൂണുകൾ ഊതി വീർപ്പിക്കുമ്പോൾ 
ഞാനാവിരൽ മാത്രം നോക്കിയാണ് നിന്നത്.
പക്ഷേ ,
അയാളുടെ കവിളുകൾ ഊതുന്നതനുസരിച്ചു
ചുരുങ്ങുന്നതും വീർക്കുന്നതും
ഞാൻ സങ്കല്പിച്ചിരുന്നു.

ഒരുവേള ഞാനതു കണ്ടെന്നുതന്നെയെനിക്ക്
തോന്നിയിരുന്നു.
അയാളുടെ നെറ്റിയിലൂടെ വിയർപ്പ്
ഒലിച്ചിറങ്ങി കാഴ്ച മറക്കുന്നത്,
അയാളുടെ പോക്കറ്റിലെ ചില്ലറത്തുട്ടുകൾ
തമ്മിലുരഞ്ഞ് ഒച്ചവയ്ക്കുന്നത്
ബഹളത്തിനിടയിലും കേട്ടിരുന്നു.

അമ്പലപ്പറമ്പിൽ തിരക്ക് കൂടുമ്പോൾ
അയാൾ ബലൂൺ മാറ്റിവച്ച്
പീപ്പിയെടുത്ത് ഊതി ഉത്‌സവ ഒച്ചകൾ
പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്നു.

അപ്പോൾ വീർപ്പിച്ച
ചുവന്ന ആപ്പിൾബലൂണിനു വേണ്ടി
കുട്ടികളാരെങ്കിലും വാശിപിടിക്കും
എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പാതി ദ്രവിച്ച സ്റ്റൂളിനു മേലെയിരുന്നു
അയാളും
പാതി മുറിഞ്ഞ വിരലും
സങ്കടപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അമ്പലപ്പറമ്പിൽ നിന്നാളുകൾ
ഒഴിഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ
മുറിഞ്ഞ നടുവിരലുള്ള കയ്യിൽ
ബലൂൺ സ്റ്റാന്റുമെടുത്ത്
അയാൾ നടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ചുവന്ന ആപ്പിൾബലൂൺ
നൂല്പൊട്ടി കാറ്റിൽ പറന്നു പോകുന്നത്
ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0Buffer this pageEmail this to someonePrint this page

തൃശ്ശൂർ സ്വദേശി. ബഹ്‌റൈനില്‍ ജോലിചെയ്യുന്നു.ആനുകാലികങ്ങളില്‍ കഥയും കവിതയും എഴുതുന്നു. ഫെയ്സ്ബുക്ക്, സൈബർ യുഗത്തിലെ ...