White Crow Art Daily

ഗ്രാമവൃക്ഷത്തിലെ  വവ്വാല്‍  

കവിത ഇന്നലെ / റഫീക്ക്അഹമ്മദ്

ഗ്രാമവൃക്ഷത്തിലെ  വവ്വാല്‍   

കടവാതില്‍, വവ്വാല്‍ നരിച്ചീറെന്നൊക്കെ

നിറഞ്ഞ വാക്കിന്റെ വയര്‍ പിളര്‍ത്തുന്ന

പ്രിയരേ, ഇന്ന് വാക്കൊരു നന്നങ്ങാടി.

മൃതലോകങ്ങളെ അടക്കം ചെയ്തവ

പുതുനിറങ്ങളിലെഴുന്ന്, അങ്ങാടി-

ത്തിളക്കത്തില്‍ നന്നായിണങ്ങിച്ചേര്‍ന്നവ.

 

കിളിയുമല്ല ഞാന്‍ മൃഗവുമായില്ല

ചരിത്രമല്ല ഞാന്‍, കഥയുമായില്ല

കിനാവിന്‍ നേരത്താണുര്‍ന്നിരുന്നത്

ഉറങ്ങിപ്പോയതോ പകല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍.

കിടന്നതെന്തിന് തലകീഴായെന്നും

കറുത്തമേലങ്കി പുതച്ചതെന്തെന്നും

പുരാണ രക്ഷസിന്‍ ശിരസ്സിനെച്ചുറ്റും

തമോവൃത്തം പോലെ

അടങ്ങിടാ രക്തപിപാസയോടെങ്ങോ

അലഞ്ഞോരാണെന്റെ പിതൃക്കളെന്നും നീ.

 

പൊടിഞ്ഞുപോയൊരു പഴങ്കഥകള്‍ ത-

ന്നതോതലങ്ങളു-

ണ്ടവിടെപ്പാര്‍ക്കുന്നോരിരുട്ടുകളുണ്ട്.

മരങ്ങള്‍, പച്ചകള്‍ കുളിരൊഴുക്കകള്‍

വനസുഗന്ധങ്ങളൊഴിഞ്ഞു പോയിട്ടും

ഒളിച്ചുപാര്‍ക്കുമാ നിഴലൊഴിഞ്ഞീല.

 

കുരുവികള്‍ പുലര്‍വെയിലു മീട്ടുമീ

അരയാലിന്‍ കൊമ്പുവെടിഞ്ഞു പോകണോ ?

വസിച്ചുകൊള്ളാം ഞാന്‍ വഴി വിലങ്ങാതെ.

എടുത്തുകോള്ളാം ഞാനെനിക്കുള്ള നേരം

പകലും രാത്രിയും പെടാത്താതില്‍ നിന്ന്.

അറിഞ്ഞുകോള്ളാം ഞാന്‍ ചിറകടിച്ചെല്ലാം.

ചെവികളാല്‍ കാണാം, അനക്കത്താല്‍ മിണ്ടാം

തലതിരിഞ്ഞതോ ശരിക്കുള്ള ലോകം?

നിലാവുദിക്കുമ്പോള്‍

പതുക്കെ വാഴതന്‍ കുടപ്പന്‍ പോളകള്‍

വിടര്‍ത്തുമ്പോള്‍ മഞ്ഞിന്‍-

പടലങ്ങള്‍ മൂടും സ്മൃതിതന്‍ ധൂസര

സുഖാനുഭൂതിയില്‍

ചിറകു നീര്‍ത്തി ഞാന്‍ പറക്കുമിത്തിരി.

പിടഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവാം, മുകളില്‍ വൈദ്യുതി-

യദൃശ്യമായ്പ്പായും കെണിക്കമ്പിക്കുള്ളില്‍

രുചിച്ചിട്ടില്ല ഞനൊരിത്തിരിച്ചോര.

 

മൃഗങ്ങള്‍, പക്ഷികളൊഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയ

വിചിത്രമാകുമീയപരജീവിതം

നടിക്കുന്നൂ തൂങ്ങിമരണമെപ്പൊഴും.

 

അറിഞ്ഞിട്ടും താങ്കളറിയുന്നില്ലല്ലോ

പരിണാമത്തിന്റെ വളഞ്ഞചില്ലയില്‍

വയസനാം ദൈവം മറന്നൊരിക്കുട.

 

കവിയും ഗാനരചയിതാവും