White Crow Art Daily

ചീങ്കണ്ണി വേട്ട

അവൾ പറയുന്നു :

ഇടവക്കോള് –
വെള്ളത്തിൻ്റെയും വെളിച്ചത്തിൻ്റെയും
നൃത്തമായി പുഴ
കരയുടെ ഇരുട്ടിനെ കുടഞ്ഞു
വിരിക്കുന്നു മഴ

എൻ്റെ ചങ്ങാടത്തിൽ അനങ്ങാനാകാതെ
വരിഞ്ഞു കെട്ടിയ നിലയിൽ
അവൻ കിടക്കുന്നു

ഞാൻ കരയെ നോക്കി കൂവി വിളിച്ചു
കരയിൽ,
മഴയേയും തണുപ്പിനേയും
നൂറ്റുകൊണ്ടിരുന്നൊരാൾക്കൂട്ടം
തെളിഞ്ഞു വന്നു..

ലോകമേ
ഹാ, എന്തൊരഭിമാനം!

ഇതിനു മുമ്പ് എത്രയെത്ര
തോൽവികൾ ..

മുറിഞ്ഞ കൈകാലുകളും
മുതലരാവും ഓളം തല്ലി

ഞാൻ ചങ്ങാടത്തിലേക്ക് നോക്കി
അവൻ്റെ മുറുകിയ പല്ലുകൾ
വെയിലേറ്റ് തിളങ്ങി
കണ്ണുകളിൽ പക
കറുത്തുണങ്ങിയ ചോര
കൺ ഞരമ്പിൽ..

നോക്കിയിരിക്കവേ,

അവനെൻ്റെ ബന്ധുവായി തോന്നി

എന്നെ അടിച്ചു വീഴ്ത്താതിരിക്കാൻ

അവനെ വരിഞ്ഞു കെട്ടിയ വള്ളികൾ
ഞാനൊന്നു കൂടി മുറുക്കി !!

ചീങ്കണ്ണിയുടെ വിചാരങ്ങൾ :

മനുഷ്യൻ്റെ ചൂരടിക്കുമ്പോൾ
ഞങ്ങൾക്ക് രഹസ്യങ്ങളില്ല

സഹജീവനത്തിൻ്റെ
മുതലക്കുളത്തിൽ നിന്നും

അവൻ
ഞങ്ങളെ പൊക്കിയെടുക്കും വരെ

കാത്തിരിപ്പുമില്ല

ദന്തനിരയിൽ നിന്നന്നം തേടും
പക്ഷിയെപ്പോലെ

തീനാളങ്ങൾ
എൻ്റെ ശല്കങ്ങളിൽ നിന്നുയരുന്നു

പുഴയുടെ ഒഴുക്കുകൾ
എന്നെ വഹിക്കുന്നു

സഹനത്തിൻ്റെ ഒടുവിലത്തെ
വാക്ക് പോലെ

ഇഴയുന്ന ഉരഗമൗനം

പല്ലിവാൽ പോലെ മുറിയുന്ന
ഒരു അർദ്ധ ശരീരം കൊതിച്ചു ഞാൻ

വാൽ മുറിച്ച്

അവളുടെ ചങ്ങാടത്തെ
കീഴ്മേൽ മറിയ്ക്കുവാൻ !

 

അവൾ –

ഒറ്റയ്ക്ക് –

ഒരുമ്പെട്ടവൾ –

കെണിയിൽ
അറിയാതെ കുടുങ്ങിപ്പോയി !

ചില പെൺകുരുക്കുകൾ
പിടയ്ക്കും തോറും മുറുകുന്നു

ശ്വാസം കീഴ്മേൽ
മറിച്ചു കളയുന്നു

അവനൊന്ന് കൂടി പിടച്ചു
കുരുക്ക് മുറുകി

തമോഗർത്തത്തിന്നിടനാഴിയിൽ

ഏതോ വിപരീത പ്രപഞ്ചത്തിലേക്ക്

പാഞ്ഞു പോകുന്നു

രണ്ടു പേർ…!

കവി, ചിറയിൻകീഴ് സ്വദേശി.ആനുകാലികങ്ങളിലും സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലും എഴുതുന്നു.