White Crow Art Daily

ശരത് പയ്യാവൂരിന്റെ കവിതകൾ

കവിത/ശരത് പയ്യാവൂർ

മുംബൈ

മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ
ഫോട്ടോഗ്രാഫേഴ്സ്‌ പകർത്തി പകർത്തി
നരച്ചുപോയ തിരകൾ നോക്കി
ദൂരെ പക്ഷിയുടെ മരണം ഓർമ്മിപ്പിക്കും
കപ്പലുകൾ നോക്കി- വെറുതെയിരുന്നു.

മുഹമ്മദും ഞാനും ചെന്നിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന
കരിങ്കല്ലുകൾ ഞാൻ തൊട്ടുനോക്കി,
അതേ തണുപ്പ്‌-

അന്ന് പരിചയപ്പെട്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞിരുന്ന, നേവൽ ബേസിലെ പ്രാവുകളെ പിടിക്കാൻ പോകാറുണ്ടെന്നും, അവർ ആ പ്രാവുകളെ ജീവനോടെ കൂട്ടിലാക്കി കപ്പലിൽ കയറ്റി വമ്പൻ മീനുകൾ പുളയ്ക്കും ആഴങ്ങളിലെത്തുമ്പോൾ അവയെ തുറന്ന് വിടുമെന്നും, അവറ്റകൾ ചിറകുകളുടെ തളർച്ച മാറ്റാൻ ഒരു കൂര കിട്ടാതെ നടുക്കടലിൽ പറന്നുപറന്ന് ചിറകൊടിഞ്ഞ്‌ ചത്ത്‌ കടലിൽ വീഴുമെന്നും ആ പാപത്തിനു കൂട്ടുനിൽക്കാറു ഞാനാണെന്നും പറഞ്ഞ്‌ മുഹമ്മദ്‌ കരഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ എനിക്ക്‌ തോന്നിയ  
-അതേ തണുപ്പ്‌

മുഹമ്മദ്‌ മരിക്കാറായ കാലത്ത്‌
അയാളുടെ മുഖത്ത്‌
പ്രാവുകളുടെ നിറമുണ്ടോന്ന്
തിരഞ്ഞതോർത്ത്‌,
ദൂരെ പക്ഷിയുടെ മരണം
ഓർമ്മിപ്പിക്കും കപ്പലുകൾ നോക്കി- വെറുതെയിരുന്നു.    

 

കാട്ടുപൊന്തയുടെ പാട്ട്

‌അവധിക്ക്‌ വീട്ടിലിരിക്കുന്ന നേരത്ത്‌
വെറുതേ പുഴയിലേക്കിറങ്ങി.
ചേറലക്കിയലക്കിയുണക്കി 
പെണ്ണുങ്ങൾ പോയയുടനെ

പാറയിൽ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച
തുമ്പിയെ കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞ്‌ 
ഒരാട്ടുവെച്ചുകൊടുത്ത്‌ കുത്തിയിരുന്ന് 
ഉരുളൻ കല്ലുകൾ പെറുക്കി
കൂട്ടിയുരച്ച്‌ ഈണമുണ്ടാക്കി സുഖിച്ചു.

അക്കരെ കവുങ്ങുംതോപ്പിൽ
പന്നിയെ തൂക്കിവിൽക്കണതിന്റെ ബഹളം.
സഞ്ചിയും തൂക്കി
പുഴകടക്കുന്ന ഓരോരുത്തരുടേയും
കണ്ണിൽ തിളങ്ങുന്നു ഇറച്ചിച്ചൂട്‌

സമയം പോകെപ്പോകെ
വെയിലു ചീറിപ്പാഞ്ഞ്‌
ചൂട്‌ നാറിത്തുടങ്ങിയപ്പോ
പെറുക്കിക്കൂട്ടിയ കല്ല്
വെള്ളത്തിനുമേൽ തെറ്റിച്ചുവിട്ട്‌
കയറിപ്പോരാൻ നോക്കുന്നതിനെടേൽ
തൊട്ടടുത്തെ പൊന്തയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന്
കുരുവികളുടെ സിംഫണി.

പെട്ടെന്നോർമ്മകൾ
കട്ടുപൊന്തയോളം നരച്ചു,
അതിനുള്ളിൽ മരിച്ചുവീണ
കൊച്ചുപുസ്തകങ്ങളിലെ നായികമാർ
കൈമാടി വിളിക്കുന്നു,
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കണ്ട കൂട്ടുകാരനെപ്പോലെ വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ.

പൊന്തയ്ക്കുള്ളിൽ ഇരുട്ടിൽ
അറവ്‌ കത്തിയുടെ മൂർച്ച
ചോരത്തണുപ്പ്‌ തേടി വിയർത്ത്‌ 
പെരുവിരലിൽ നിന്നു
പുസ്തകങ്ങളൊളിപ്പിച്ച പൊത്തിൽ
മരണക്കൊത്തേൽക്കാൻ 
പ്രേമത്തിന്റെ വിഷം കാത്തുവെച്ച്‌
കടന്നുപോയവരെയറിയാതെ.  

 

പൊന്മാൻ

നീലയുടെ നിഴൽ-
കണ്ടോടിയൊളിക്കുന്ന മീനുകൾ-
കയറിക്കൂടിയ പൊത്തുകൾ-
ക്കുള്ളിലെ നീർക്കോലി-
കടിച്ച കുട്ടി-
യെയെടുത്തോടുന്ന മരപ്പണിക്കാരനച്ഛൻ-
മുറിച്ചിട്ട കൊമ്പുകളിലൊരു മൂപ്പൻ പണ്ട്
പുലിയെപ്പിടിക്കാൻ
ഊണും ഉറക്കവും നഷ്ടപ്പെടുത്തി കാത്തിരുന്നു. 

ആ  പുലിയുണ്ടായിരുന്ന മലയിൽ
കരിനീല നിഴ
ലുണക്കാനിട്ട ആകാശത്തിന്റെ ചിറകുകളി-
ലെവിടെയോയിരുന്നൊരു പെണ്ണ-
വളുടെ പ്രേമഗീതം പാടുന്നൊ-
രൊച്ചയിൽ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട്
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നവനൊരു
പക്ഷിവേടനായിരുന്നു.
അവന്റെ തെറ്റാലിയുടെ ഉന്നത്തിൽ
നീലച്ചിറക് ചിതറി-
യൊരു കിളിയുടെ പിടച്ചിൽ.   

 

പാതിരാ ചുരം 
 ( കവി അനിൽ കുറ്റിച്ചിറയ്ക്ക്‌)

നിലാവിന്റെ വെളുത്ത
പടികളിലൂടെ നടന്നുകയറി
വെളിച്ചംകൊണ്ട്‌
കുഴിച്ച കുണ്ടിൽ
കണ്ണുതിരുമ്മിയടച്ച്‌ കിടന്നുറങ്ങി
കുഴിയാനയെപ്പോലെ.

ചായപ്പൊടി മണക്കും
ഷെൽഫിനുവെളിയിലേക്ക്‌
കണ്ണെത്തിച്ച്‌ നോക്കുന്നു
മരിച്ചുപോയ എഴുത്തുകാർ.

പനമരം പാലത്തിന്റെ
കൈവരികളിലിരുന്നാൽ
വഴിനീളെ പ്രസവിച്ച
സ്ത്രീയുടെ ചോരമണം,
കറുകറുത്ത ഉരുളൻ കല്ലുകൾ
വെള്ളത്തിൽ കല്ലേമുട്ടികളുടെ ചൂടറിഞ്ഞ്‌.

വെയിലിന്റെ വെളുത്ത
പടികൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ
കാട്ടുതേൻ വാങ്ങി
സഞ്ചിയിലിട്ടു
തേനീച്ചയുടെ മൂളക്കം കേട്ടുറങ്ങാൻ. 

 

വെടി

മരിക്കാൻ കിടക്കുന്ന കേണൽ
റിക്രൂട്മന്റ് റാലിയിൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന
ഒരാൺകുട്ടിയുടെ നിക്കറിൽ കണ്ണുടയ്ക്കുന്ന
നേരത്ത്
ഒരു കാക്ക
നിഴൽ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പറന്നകലുന്ന
മൈതാനത്തിന്റെ നടുവിലൊറ്റയ്ക്ക്
നിൽക്കുന്ന സ്വപ്നം കാണുന്നു.

കറുത്ത കാക്ക
പണിയില്ലാത്ത ആൺപിള്ളേരുടെ
പുലർച്ചയിലലോസരമാകുന്നു
അവരുടെ ചിറകുകൾ കരിഞ്ഞുണങ്ങുന്നു.

കേണൽ അവസാനത്തെ ശ്വാസമെടുത്ത്
ഉയർന്ന് താഴ്ന്നു
അയാളുടെ ഹാങ്കറിൽ തൂങ്ങുന്ന യൂണിഫോർമ്മിൽ നിന്നും
പൊടിമണമുള്ള വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ
മുറിയിലാകെ പൊടിഞ്ഞു.

ഒരാൺകുട്ടി
ഒരായിരം ആൺകുട്ടിയെപ്പോലെ
ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
അവന്റെ തുടയിൽ നിന്ന്
കേണലിന്റെ മണമുള്ള വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ
പിന്നെയും പൊടിയുന്നു.

കേണലിന്റെ ഭാര്യ
ഭ്രാാന്തിയെപ്പോലെ ചായയുണ്ടാക്കുന്നു
അയാളുടെ മകൻ
ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാൺകുട്ടിക്കുവേണ്ടി
മൈതാനത്തിലിരുന്ന് കയ്യടിക്കുന്നു.

നാട്ടുകാർ
ആചാരവെടിയുടെ പുകമണമില്ലാതെ
തെക്കോട്ടെടുക്കുന്ന സമയത്ത്
പെണ്ണുങ്ങളുടെ തേങ്ങലിലുടക്കിയ
അർദ്ധരാത്രിയുടെ
നിലാവിന്റെ മണത്തിൽ
അങ്ങേരുടെ ശവമെടുത്ത് തീകൊളുത്തി.
പണിയില്ലാത്ത ആൺകുട്ടികൾ
അങ്ങേർക്കടിയിലൂടെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു    

1990ൽ കണ്ണൂരിലെ പയ്യാവൂരിൽ ജനനം. 2010 മുതൽ എയർഫോഴ്സിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ...